ยูเนสโก ประกาศ 'น่าน' และ 'สงขลา' เมืองสร้างสรรค์โลก ปี 68

น.ส.ซาบีดา ไทยเศรษฐ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม เปิดเผยว่า องค์การยูเนสโก ประกาศรับรองให้ “น่าน” และ “สงขลา” เข้าร่วมเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของยูเนสโก (UNESCO Creative Cities Network – UCCN) ประจำปี พ.ศ. 2568 กระทรวงวัฒนธรรมขอแสดงความยินดีที่เมือง น่าน และ สงขลา ได้รับการประกาศจากองค์การยูเนสโกให้เป็นสมาชิกเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของโลก ประจำปี พ.ศ. 2568 (ค.ศ. 2025)

โดย น่าน ได้รับการประกาศในสาขา หัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้าน (Crafts and Folk Art) และ สงขลา ในสาขา วิทยาการอาหาร (Gastronomy) นับเป็นการตอกย้ำศักยภาพของทุนทางวัฒนธรรมไทยที่มีความโดดเด่นและยั่งยืน สอดคล้องกับนโยบายการขับเคลื่อนเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของไทย

น่าน-สงขลา ได้รับการรับรองเป็นเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์

รมว.ซาบีดา ให้รายละเอียดเพิ่มเติมว่า

•  “จังหวัดน่าน” ได้นำเสนอข้อมูลใน สาขาหัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้าน (Crafts & Folk Art) ภายใต้แนวคิดหลัก “ปราชญ์ท้องถิ่น–ชุมชน–ธรรมชาติ” (Artisans–Community–Nature) ซึ่งเป็นการตอกย้ำจุดยืนของน่านในฐานะ “เมืองเก่าที่มีชีวิต” (Living Old City) ที่งานหัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้านมิได้เป็นเพียงมรดกที่จัดแสดง แต่ยังคงถูกผลิต ใช้ และสืบทอดในวิถีชีวิตประจำวันของผู้คน ตั้งแต่ผืนผ้าทอไทลื้อและลายน้ำไหลอันเป็นเอกลักษณ์ งานเครื่องเงินของชาวอิ้วเมี่ยนอันประณีต งานจักสานที่ปรับเข้ากับยุคสมัย ไปจนถึงมรดกเตาเผาโบราณบ่อสวก จิตรกรรมฝาผนัง “กระซิบรักบันลือโลก” งานแกะสลักไม้หัวเรือแข่งพญานาคอันเป็นเอกลักษณ์ รวมถึงมรดกที่จับต้องไม่ได้ในชุมชนจากชาติพันธุ์ที่หลากหลาย เช่น ย่ามเถาวัลย์ป่าของชาวมละบริ (GI)
• “จังหวัดสงขลา” ได้นำเสนอข้อมูลในสาขาอาหาร (Gastronomy) โดยเสนอความโดดเด่น คือ เป็น เมือง 2 ทะเล มีทั้งทะเลสาบสงขลา 3 น้ำ คือ น้ำจืด น้ำกร่อย และน้ำเค็ม และทะเลฝั่งอ่าวไทย มีภูมินิเวศแบบโหนด-นา-เล คือ ต้นตาล ท้องนา และทะเล เป็นอู่ข้าวอู่น้ำ ก่อให้เกิดวัตถุดิบในการทำอาหารที่หลากหลาย ทำให้กลายเป็นอัตลักษณ์เฉพาะของเมืองสงขลาจนถึงปัจจุบัน และมีกิจกรรมทางวัฒนธรรมที่หลากหลายมีศักยภาพและมีความโดดเด่นในการขับเคลื่อนเมือง

รมว.วธ. กล่าวต่อว่า ในปีนี้ ยูเนสโก ได้ประกาศรับรองเมืองใหม่เข้าสู่เครือข่ายทั้งหมด 58 เมือง จาก 41 ประเทศทั่วโลก ครอบคลุม 8 สาขาความสร้างสรรค์ ได้แก่ หัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้าน 14 เมือง, วรรณกรรม 10 เมือง, วิทยาการอาหาร 10 เมือง, ดนตรี 9 เมือง, สถาปัตยกรรม 5 เมือง, ออกแบบ 4 เมือง, ภาพยนตร์ 4 เมือง, และ มีเดีย อาร์ต 2 เมือง

การเข้าร่วมเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของยูเนสโกจะช่วยส่งเสริมให้เมืองน่านและสงขลาได้พัฒนาและต่อยอดมรดกทางวัฒนธรรมท้องถิ่นสู่ระดับนานาชาติ ผ่านการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ การสร้างเครือข่ายความร่วมมือ และการพัฒนาอย่างยั่งยืน ทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม โดยใช้ “วัฒนธรรมและความคิดสร้างสรรค์” เป็นหัวใจหลักของการพัฒนาเมือง

รมว.วธ. กล่าวตอนท้ายว่า ในโอกาสนี้ กระทรวงวัฒนธรรมของประเทศไทยขอร่วมแสดงความยินดีกับอีก 6 เมืองในประชาคมอาเซียนที่ได้รับการประกาศในปีนี้ด้วย ได้แก่ Dumaguete City สาขาวรรณกรรม, Quezon City  สาขาภาพยนตร์  (ฟิลิปปินส์), Ho Chi Minh City สาขาภาพยนตร์ (เวียดนาม) Malang สาขามีเดีย อาร์ต, Ponorogo สาขาหัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้าน (อินโดนีเซีย) และ Kuala Lumpur สาขาการออกแบบ (มาเลเซีย) ซึ่งสะท้อนพลังสร้างสรรค์ของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในเวทีโลกอย่างภาคภูมิใจ 

องค์การยูเนสโก ประกาศรับรองให้ “น่าน” และ “สงขลา” เข้าร่วมเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของยูเนสโก (UNESCO Creative Cities Network – UCCN) ประจำปี พ.ศ. 2568 โดยน่าน ในสาขา หัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้าน (Crafts and Folk Art) และ สงขลา ในสาขา วิทยาการอาหาร (Gastronomy)  

ที่มา ; กรุงเทพธุรกิจ

สรุปสาระสำคัญ 

องค์การยูเนสโกประกาศรับรองให้จังหวัดน่านและสงขลาเข้าร่วมเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของยูเนสโก (UNESCO Creative Cities Network: UCCN) ประจำปี 2568 โดยน่านได้รับการรับรองในสาขาหัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้าน (Crafts and Folk Art) และสงขลาในสาขาวิทยาการอาหาร (Gastronomy) ถือเป็นการยืนยันศักยภาพทุนทางวัฒนธรรมของไทยที่เข้มแข็งและสอดคล้องกับนโยบายเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของประเทศ

จังหวัดน่านมีอัตลักษณ์ “เมืองเก่าที่มีชีวิต” โดยเชื่อมโยงศิลปะพื้นบ้านกับวิถีชีวิตจริงของชุมชน เช่น ผ้าทอไทลื้อ งานเครื่องเงิน งานจักสาน จิตรกรรม และมรดกชาติพันธุ์ที่หลากหลาย สะท้อนแนวคิดปราชญ์ท้องถิ่น–ชุมชน–ธรรมชาติ ขณะที่จังหวัดสงขลาโดดเด่นด้านอาหารจากระบบนิเวศ “เมืองสองทะเล” และภูมิทัศน์โหนด–นา–เล ทำให้มีวัตถุดิบหลากหลายและเกิดอัตลักษณ์อาหารท้องถิ่นที่เข้มแข็ง

การได้รับการรับรองครั้งนี้ช่วยยกระดับเมืองสู่เวทีนานาชาติ ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ เครือข่ายความร่วมมือ และการพัฒนาอย่างยั่งยืนทั้งเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม โดยใช้วัฒนธรรมและความคิดสร้างสรรค์เป็นฐานสำคัญ

ในปีนี้ ยูเนสโกประกาศเพิ่มเมืองสมาชิก 58 เมืองจาก 41 ประเทศ รวมหลายเมืองในอาเซียน สะท้อนพลังสร้างสรรค์ของภูมิภาคในเวทีโลกอย่างเด่นชัด 

ข้อสอบ

ข้อ 1

น่านได้รับการรับรองยูเนสโกในสาขาใด
ก. ดนตรี
ข. วิทยาการอาหาร
ค. หัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้าน
ง. สถาปัตยกรรม

ข้อ 2

สงขลาได้รับการรับรองยูเนสโกในสาขาใด
ก. การออกแบบ
ข. วิทยาการอาหาร
ค. ภาพยนตร์
ง. มีเดียอาร์ต

ข้อ 3

แนวคิดหลักของน่านคือข้อใด
ก. เมืองอุตสาหกรรม
ข. ปราชญ์ท้องถิ่น–ชุมชน–ธรรมชาติ
ค. เทคโนโลยีดิจิทัล
ง. การท่องเที่ยวเชิงเมืองใหญ่

ข้อ 4

ลักษณะสำคัญของสงขลาที่ส่งเสริมความสร้างสรรค์คือข้อใด
ก. ภูเขาสูง
ข. เมืองสองทะเลและโหนด–นา–เล
ค. เขตอุตสาหกรรม
ง. ป่าฝนเขตร้อน

ข้อ 5

การเข้าร่วมเครือข่าย UCCN ส่งผลอย่างไร
ก. ลดการท่องเที่ยว
ข. เพิ่มการผลิตอุตสาหกรรมหนัก
ค. ส่งเสริมความร่วมมือและพัฒนาอย่างยั่งยืน
ง. จำกัดการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม

ข้อ 6

ข้อใดเป็นตัวอย่างมรดกของน่าน
ก. อาหารทะเล
ข. เครื่องจักสานพลาสติก
ค. ผ้าทอไทลื้อ
ง. นวัตกรรม AI

ข้อ 7

เป้าหมายสำคัญของเศรษฐกิจสร้างสรรค์คืออะไร
ก. เพิ่มการนำเข้า
ข. ใช้วัฒนธรรมสร้างมูลค่าเพิ่ม
ค. ลดการศึกษา
ง. เน้นอุตสาหกรรมหนัก

ข้อ 8

ยูเนสโกประกาศเมืองใหม่ทั้งหมดกี่เมือง
ก. 41 เมือง
ข. 58 เมือง
ค. 68 เมือง
ง. 78 เมือง

ข้อ 9

ข้อใดไม่ใช่สาขาเมืองสร้างสรรค์
ก. วรรณกรรม
ข. กีฬา
ค. ภาพยนตร์
ง. ออกแบบ 

ข้อ 10

สาระสำคัญเชิงนโยบายของบทความคืออะไร
ก. ลดวัฒนธรรมท้องถิ่น
ข. ใช้วัฒนธรรมและความคิดสร้างสรรค์พัฒนาเมือง
ค. ย้ายเมืองสู่เมืองอุตสาหกรรม
ง. ลดการเชื่อมโยงต่างประเทศ

สร้างคนคุณภาพอย่างไรให้แข่งขันได้ในสนามโลก

“From Workforce to World force” สร้างคนคุณภาพอย่างไร? ให้แข่งขันได้ในสนามโลก 

การพัฒนาบุคลากรในวันนี้ จะตั้งเป้าเพื่อตอบโจทย์แค่ความต้องการของประเทศชาติไม่ได้แล้ว เพราะท่ามกลางปัจจัยท้าทายทั้งในเรื่องความเปลี่ยนแปลงของภูมิรัฐศาสตร์โลก สงครามการค้าที่ทำให้เกิดการย้ายฐานการผลิต ตลอดจนเทคโนโลยีล้ำสมัยที่เข้ามามีบทบาทในภาคอุตสาหกรรมการผลิตมากขึ้น ทำให้ “กำลังคน” ของไทยต้องมีทักษะและความสามารถตอบโจทย์ตลาดแรงงานระดับโลกด้วย

เพื่ออัปเดตกลยุทธ์สำคัญในการพัฒนาบุคลากรคุณภาพของไทยให้ตอบสนองทั้งยุทธศาสตร์การพัฒนาประเทศ เศรษฐกิจและสังคม รวมถึงโครงสร้างเศรษฐกิจใหม่ของโลก ดร.อภิชาต ทองอยู่ อดีตเลขาธิการ FORUM 21 และประธานคณะทำงานประสานงานด้านการพัฒนาบุคลากรในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC HDC) ได้มาตอบทุกข้อสงสัย ในรูปแบบของ Q&A ที่สามารถนำไปปรับใช้ในการวางแนวทางพัฒนา “คนคุณภาพ” ได้จริง ผ่านบทความในหัวข้อ “”From Workforce to World force” สร้างคนคุณภาพอย่างไร? ให้แข่งขันได้ในสนามโลก”

Q : อาจารย์มองภาพเศรษฐกิจวันนี้กับการรับมือเรื่องกำลังคนในกระแสเทคโนโลยีใหม่อย่างไร?

A : วันนี้เรากำลังอยู่ในคลื่นจุดเปลี่ยนของเศรษฐกิจโลก การเปลี่ยนผ่านจะไม่ได้ค่อยๆ เกิดขึ้น แต่จะเปลี่ยนในอัตราเร่งผ่านเทคโนโลยีใหม่ที่เปลี่ยนโครงสร้างอุตสาหกรรม ซึ่งประเทศก็กำลังปรับฐานสู่อุตสาหกรรมชั้นสูงอย่าง AI, Semiconductor, EV, Data Center, Automation โดยทั้งหมดที่กล่าวนี้ไม่ได้เป็นแค่ trend แต่เป็น “โครงสร้างเศรษฐกิจใหม่ของโลก” จึงมีคำถามสำคัญว่าประเทศไทยและ EEC… จะปรับตัวอย่างไรให้ทัน?”

Q : การลงทุนวันนี้โดยทั่วไปและใน EEC เป็นอย่างไรบ้าง?

A : วันนี้การลงทุนใน EEC เติบโตต่อเนื่องโดยเฉพาะในกลุ่ม S-Curve และ New S-Curve มีนักลงทุนขนาดใหญ่จากจีน ญี่ปุ่น สหรัฐฯ และยุโรปกำลังเข้ามาวางฐานการผลิตเทคโนโลยีขั้นสูง โดยนักลงทุนเหล่านี้ไม่ได้มองเพียงที่ดิน หรือสิทธิประโยชน์ หรือโครงสร้างพื้นฐาน สิ่งที่พิจารณาอันดับต้นๆ คือ “คุณภาพกำลังคน” ในการแข่งขันเชิง Geo-Economic เพราะแรงงานคุณภาพสูง คืออาวุธทางเศรษฐกิจ!

Q : กลุ่มอุตสาหกรรมที่มาลงทุนขนาดใหญ่และมองเรื่องนี้มีกลุ่มอุตสาหกรรมใดบ้าง?

A : วันนี้อุตสาหกรรมที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจใหม่ที่มีการลงทุนขนาดใหญ่และมุ่งเรื่องคนชัดมากคือกลุ่ม Semiconductor & PCB, EV & Smart Electronics, Data Center & Cloud, Automation, Robotics & AI ซึ่งบอกตรงๆ ว่าเรายังขาดกำลังคนด้านนี้มาก เพราะฐานการศึกษาการผลิตคนเราปรับตัวออกจากโลกเก่ายากและช้า

Q : โครงสร้างกำลังคนใน EEC วันนี้เป็นอย่างไร?

A : เรื่องโครงสร้างความต้องการแรงงาน- กำลังคนใน EEC วันนี้ แบ่งได้ 3 ระดับ

กลุ่มแรก เป็นกลุ่มเทคโนโลยีขั้นสูง High-Skill ได้แก่ กลุ่ม Semiconductor engineers กลุ่ม Data Center engineers กลุ่ม EV battery specialists กลุ่ม Robotics programmers กลุ่ม AI, Data & Cybersecurity experts ฯ กลุ่มนี้กำลังคน “ขาดแคลน” ผลิตได้ไม่ทันความต้องการ!

กลุ่มที่สอง เป็นกลุ่มเทคนิคระดับกลาง (Mid-Skill) ได้แก่ ช่างเทคนิคเมคคาทรอนิกส์  ช่างซ่อมบำรุงระบบอัตโนมัติ กลุ่มงาน QA – QC ขั้นสูง กลุ่มงาน Production supervisors กลุ่มนี้เป็นหัวใจของโรงงาน และเป็นกลุ่มที่ขาดแคลนหนักที่สุดในภาคปฏิบัติ!

กลุ่มที่สาม เป็นกลุ่มปฏิบัติการ Operational กลุ่มสายการผลิต Machine operators และกลุ่มงานโลจิสติกส์ ซึ่งกลุ่มนี้กำลังถูก Automation เข้ามาแทนที่บางส่วน จึงจำเป็นต้อง Upskill และ Reskill เร่งด่วน นี่คือสามระดับความต้องกสรกำลังคนในอุตสาหกรรมที่กำลังลงทุนและปรับตัวอย่างมากในวันนี้

Q : อยากให้อาจารย์ช่วยสะท้อนปัญหาเรื่องการสร้างกำลังคนในขณะนี้ ?

A : มันเป็นปัญหาเชิงโครงสร้าง เราต้องยอมรับความจริงว่า..ปัญหาไม่ได้อยู่แค่จำนวนคน แต่เป็นปัญหาเชิงโครงสร้าง!

ระบบการศึกษาของเรายังไม่ตอบโจทย์ตรงตามความต้องการจริง ยังไม่ใช่ Demand-Driven ที่แท้จริง

ขณะที่หลักสูตรก็แข็งกระด้างไม่ค่อยขยับปรับสร้างให้ทันโลกที่เปลี่ยนไป ไม่ทันโลกอุตสาหกรรม ด้านครู-ผู้สอน-วิธีสอนยังไม่ทันเทคโนโลยี 4.0 เด็กเราจึงอ่อนภาษาอังกฤษและ Digital Skills

รวมทั้ง Soft Skills ก็ไม่ตอบโจทย์ Global Company โดยรวมแล้วอุตสาหกรรมเคลื่อนไปเร็วมากแต่ระบบผลิตคนยังเดินช้า นี่คือโจทย์ใหญ่ของประเทศ!!!

ดังนั้น ถ้ามองถึงแนวโน้ม 3–5 ปีข้างหน้า บอกได้เลยว่า Semiconductor ecosystem จะขยายตัวแบบก้าวกระโดด ขณะที่ Data Center จะต้องการ System Engineers จำนวนมาก กลุ่ม EV & Battery ต้องการช่างไฟฟ้าแรงสูง ส่วนกลุ่ม

Automation ต้องการ PLC, Robotics, AI Integration ที่สำคัญคือ Green Industry ต้องการทักษะ ESG และ Energy Management ที่เคลื่อนไหวอยู่หน้างาน นี่ไม่ใช่การคาดการณ์ แต่เป็น Demand ที่กำลังรออยู่จริง! 

Q : ท่ามกลางความท้าทายที่กล่าวมาข้างต้นนี้ ทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้องต้องวางแผนดำเนินการอย่างไรจึงจะตอบโจทย์สถานการณ์ที่เรากำลังเผชิญอยู่?

A : ถ้ามองแนวทางเชิงยุทธศาสตร์มี 3 ประเด็นยุทธศาสตร์สำคัญ คือ หนึ่ง คุณภาพต้องมาก่อนปริมาณ ในสภาพเช่นนี้เราไม่ต้องการเพียง “จำนวนคน” แต่ต้องผลิตกำลังคนที่ ทำงานได้ทันที Work- Ready, Industry-Ready, Global-Ready

สอง สร้าง Workforce Ecosystem แบบ ONE EEC ต้องบูรณาการทั้งระบบ ตั้งแต่ TVET, มหาวิทยาลัย, สถาบันฝึกอบรม,เครือข่ายศูนย์เชี่ยวชาญอุตสาหกรรม (EEC Nets)

และภาคเอกชนในแบบ Co-Investment การผลิตกำลังคนวันนี้ต้องมีเจ้าภาพทำเรื่องนี้ในลักษณะ ONE EEC อาจเริ่มในพื้นที่ EEC ที่มีการกระจุกตัวในกานลงทุนฐานเทคโนโลยีชั้นสูงขนาดใหญ่ ต้องเป็น Platform เชิงระบบ ไม่ใช่ต่างคนต่างทำ!

สาม เราต้องปรับสร้างการผลิตคนแบบ Competency-Based Model มีมาตรฐานทักษะสากล มีระบบ Micro- Credential หลักสูตรแบบ Modular Training และต้องมี Industry Co-Design Curriculum วัดผลที่ “สมรรถนะจริง” ไม่ใช่แค่ใบวุฒิบัตร! นี่คือความเคลื่อนไหวที่รัฐบาลและผู้บริหารทุกระดับชั้นต้องใส่ใจมุ่งยกระดับปรับสร้างกำลังคนให้ทันโลกที่ไล่ล่าเราอยู่! 

Q : อาจารย์มองว่าบทสรุปของการสร้างคนในยุคนี้คืออะไร?

A : การสร้างคนคือการสร้างสังคมสร้างความก้าวหน้าให้กับประเทศ!

ถ้าเราปรับระบบกำลังคนได้ทัน EEC จะไม่ใช่แค่เขตพัฒนาพิเศษแต่จะเป็น “Geo-Economic Human Capital Platform ของ ASEAN” ดึงดูดอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูง สร้างงานทักษะสูง และยกระดับเศรษฐกิจไทยทั้งระบบ

อนาคตของประเทศ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าโลกเปลี่ยนเร็วแค่ไหน แต่อยู่ที่ว่า เราสร้างคนได้เร็วพอหรือไม่ และถ้าเราทำได้ EEC จะเป็นต้นแบบของการสร้างโลกใหม่ให้สังคมเศรษฐกิจไทยแน่นอน เพราะพื้นฐานด้านจุดตั้งทางภูมิศาสตร์เราไม่แพ้ที่ใดในโลกนี้ 

ที่มา ;SALIKA

สรุปสาระสำคัญ

บทความ “From Workforce to World force” สะท้อนว่าโลกเศรษฐกิจปัจจุบันกำลังเปลี่ยนผ่านอย่างรวดเร็วจากอิทธิพลของเทคโนโลยีขั้นสูง เช่น AI, Semiconductor, EV, Data Center และ Automation ซึ่งไม่ใช่เพียงกระแสชั่วคราว แต่เป็นโครงสร้างเศรษฐกิจใหม่ของโลก ส่งผลให้ประเทศไทย โดยเฉพาะพื้นที่ EEC ต้องเร่งพัฒนากำลังคนให้แข่งขันได้ในระดับสากล นักลงทุนต่างชาติไม่ได้พิจารณาเพียงสิทธิประโยชน์หรือโครงสร้างพื้นฐาน แต่ให้ความสำคัญกับ “คุณภาพกำลังคน” เป็นปัจจัยหลัก ปัญหาสำคัญของไทยคือระบบการศึกษายังไม่ตอบโจทย์ความต้องการจริง หลักสูตรล้าสมัย ขาดความยืดหยุ่น ครูและวิธีสอนไม่ทันเทคโนโลยี เด็กขาดภาษาอังกฤษ Digital Skills และ Soft Skills ทำให้กำลังคนไม่เพียงพอต่ออุตสาหกรรมใหม่ แนวทางแก้ไขต้องเน้นผลิตคนแบบ Work-Ready, Industry-Ready และ Global-Ready ผ่านการบูรณาการทุกภาคส่วน สร้างระบบ Workforce Ecosystem และใช้ Competency-Based Model ที่วัดสมรรถนะจริง มีมาตรฐานสากล หลักสูตรยืดหยุ่น และร่วมออกแบบกับภาคอุตสาหกรรม บทสรุปสำคัญคือ อนาคตประเทศไม่ได้ขึ้นอยู่กับความเร็วของโลก แต่ขึ้นอยู่กับว่าไทยสามารถสร้างคนคุณภาพได้เร็วเพียงใด

ข้อสอบ

ข้อ ๑

สาระสำคัญที่สุดของบทความนี้คือข้อใด

ก. การเพิ่มจำนวนแรงงานเข้าสู่อุตสาหกรรม
ข. การส่งเสริมการลงทุนจากต่างประเทศ
ค. การพัฒนากำลังคนให้มีสมรรถนะระดับโลก
ง. การขยายพื้นที่ EEC ให้ครอบคลุมทั่วประเทศ

เฉลย : ค
เหตุผล : บทความเน้นการพัฒนากำลังคนที่มีคุณภาพและแข่งขันได้ในระดับโลก เพื่อรองรับเศรษฐกิจใหม่และอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูง

ข้อ ๒

หากผู้บริหารสถานศึกษาต้องการปรับหลักสูตรให้สอดคล้องกับแนวคิดในบทความ ควรดำเนินการอย่างไรเป็นอันดับแรก

ก. เพิ่มรายวิชาทฤษฎีให้มากขึ้น
ข. เชิญวิทยากรภายนอกปีละ ๑ ครั้ง
ค. จัดการเรียนรู้ตามสมรรถนะร่วมกับภาคอุตสาหกรรม
ง. เน้นการสอบแข่งขันเพื่อเพิ่มผลสัมฤทธิ์ทางวิชาการ

เฉลย : ค
เหตุผล : บทความเสนอ Competency-Based Model และ Industry Co-Design Curriculum เพื่อให้ผู้เรียนมีทักษะตรงกับความต้องการจริง

ข้อ ๓

ข้อใดสะท้อนปัญหาเชิงโครงสร้างของการผลิตกำลังคนไทยได้ชัดเจนที่สุด

ก. นักเรียนมีจำนวนน้อยลง
ข. หลักสูตรไม่ทันต่อการเปลี่ยนแปลงของโลกอุตสาหกรรม
ค. โรงเรียนขาดอาคารเรียนที่ทันสมัย
ง. ผู้ปกครองไม่สนับสนุนการเรียนสายอาชีพ

เฉลย : ข
เหตุผล : บทความชี้ว่าหลักสูตรแข็งตัว ไม่ทันเทคโนโลยี และไม่ตอบโจทย์ตลาดแรงงานจริง จึงเป็นปัญหาเชิงโครงสร้างสำคัญ

ข้อ ๔

หากครูต้องการพัฒนาผู้เรียนให้เป็น “Global-Ready” ตามบทความ ควรเน้นทักษะใดมากที่สุด

ก. การท่องจำเนื้อหา
ข. การแข่งขันทางวิชาการภายในประเทศ
ค. ภาษาอังกฤษ Digital Skills และ Soft Skills
ง. การเรียนเฉพาะภาคทฤษฎีขั้นสูง

เฉลย : ค
เหตุผล : บทความระบุชัดว่าผู้เรียนไทยยังอ่อนด้านภาษาอังกฤษ ทักษะดิจิทัล และ Soft Skills ซึ่งจำเป็นต่อการทำงานในบริษัทระดับโลก

ข้อ ๕

ข้อใดเป็นตัวอย่างของการบริหารแบบ “ONE EEC”

ก. ทุกสถาบันต่างพัฒนาหลักสูตรของตนเอง
ข. ภาครัฐ เอกชน และสถาบันการศึกษาร่วมกันผลิตกำลังคน
ค. มหาวิทยาลัยเป็นผู้กำหนดหลักสูตรเพียงฝ่ายเดียว
ง. โรงงานฝึกอบรมพนักงานหลังรับเข้าทำงานเท่านั้น

เฉลย : ข
เหตุผล : แนวคิด ONE EEC คือการบูรณาการทุกภาคส่วนให้ร่วมกันสร้างระบบกำลังคนอย่างเป็นเอกภาพ

ข้อ ๖

ในอีก ๓–๕ ปีข้างหน้า กลุ่มอุตสาหกรรมใดมีแนวโน้มต้องการกำลังคนเพิ่มสูงตามบทความ

ก. เกษตรกรรมดั้งเดิม
ข. สิ่งทอพื้นฐาน
ค. อุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์และ Data Center
ง. ธุรกิจค้าปลีกขนาดเล็ก

เฉลย : ค
เหตุผล : บทความระบุว่า Semiconductor ecosystem และ Data Center จะขยายตัวอย่างก้าวกระโดดและต้องการบุคลากรจำนวนมาก

ข้อ ๗

หากสถานศึกษายังคงวัดผลเฉพาะคะแนนสอบปลายภาค จะขัดกับแนวคิดใดในบทความมากที่สุด

ก. Geo-Economic
ข. Competency-Based Model
ค. Global Company
ง. Workforce Ecosystem

เฉลย : ข
เหตุผล : บทความเสนอให้วัดผลจาก “สมรรถนะจริง” มากกว่าใบวุฒิหรือคะแนนสอบเพียงอย่างเดียว

ข้อ ๘

ข้อใดเป็นผลกระทบจาก Automation ตามบทความ

ก. ความต้องการแรงงานทุกประเภทเพิ่มขึ้น
ข. แรงงานระดับปฏิบัติการบางส่วนถูกแทนที่
ค. โรงงานลดการใช้เทคโนโลยี
ง. ความต้องการทักษะดิจิทัลลดลง

เฉลย : ข
เหตุผล : บทความชี้ว่ากลุ่มปฏิบัติการและสายการผลิตกำลังถูก Automation แทนที่ จึงต้องเร่ง Upskill และ Reskill

ข้อ ๙

หากผู้บริหารต้องตัดสินใจเลือกโครงการพัฒนาครู ข้อใดสอดคล้องกับบทความมากที่สุด

ก. อบรมการทำเอกสารธุรการ
ข. ศึกษาดูงานด้านพิธีการราชการ
ค. พัฒนาครูด้าน AI เทคโนโลยีดิจิทัล และการสอนเชิงสมรรถนะ
ง. เพิ่มการติวข้อสอบมาตรฐานระดับชาติ

เฉลย : ค
เหตุผล : บทความเน้นว่าครูและวิธีสอนต้องทันเทคโนโลยี 4.0 และสามารถพัฒนาทักษะที่จำเป็นในโลกใหม่ได้

ข้อ ๑๐

ข้อใดสรุปแนวคิดของบทความได้เหมาะสมที่สุด

ก. ประเทศจะพัฒนาได้ด้วยการเพิ่มแรงงานราคาถูก
ข. การศึกษาต้องเชื่อมโยงกับเศรษฐกิจโลกและความต้องการอุตสาหกรรม
ค. การพัฒนาประเทศควรเน้นทรัพยากรธรรมชาติเป็นหลัก
ง. การแข่งขันระดับโลกขึ้นอยู่กับเทคโนโลยีมากกว่าคุณภาพคน

เฉลย : ข
เหตุผล : แก่นของบทความคือการสร้างระบบการศึกษาที่ตอบโจทย์เศรษฐกิจโลก ผลิตกำลังคนคุณภาพ และเชื่อมโยงกับภาคอุตสาหกรรมอย่างแท้จริง

Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!